Trzmiel sześciozębny Bombus wurfleini

Samice (16-22 mm) i robotnice (10-15 mm): długość głowy mniejsza lub równa jej szerokości. Końcowe segmenty odwłoka rudo owłosione, reszta owłosienia czarna, nierówna, najeżona, na przodzie tułowia może występować jasna przepaska. Robotnice mają czasem domieszkę jasnych włosków na tułowiu. Żuwaczki zakończone sześcioma zębami.

Samce (11-17 mm): długość głowy mniejsza od jej szerokości. Żuwaczki zakończone trzema zębami. Owłosienie najeżone, na wierzchu głowy, przedtułowiu i tarczce żółte, na końcu odwłoka rude, reszta ciała pokryta czarnymi włoskami. Czasem żółte włoski występują również na pierwszym tergicie odwłoka.
 

Biologia i ekologia: gatunek leśny, aktywny IV-X, gniazda buduje w ziemi, często w norkach gryzoni, zwykle w miejscach wilgotnych. Rodzina liczy około 80 osobników. W Polsce spotykany jedynie w górach (Sudety, Tatry, rzadziej na Podhalu), na wysokości od 400 do 2 200 m n.p.m.